Dzisiejszy piątkowy C/Z/YTAT jest o niezwykłych stworzeniach, czyli…
„Jeśli usiądziesz blisko kota, który cię dobrze zna, i położysz na nim dłoń, próbując dostosować się do rytmów jego życia, tak różnych od naszych, uniesie czasem głowę i pozdrowi cię miękkim, zupełnie wyjątkowym dźwiękiem. Daje w ten sposób do zrozumienia, że wie o twojej próbie przeniknięcia do jego egzystencji. Popatrzy na ciebie oczami, które ustawicznie przystosowują się do zmian światła, ty odwzajemnisz to spojrzenie z ręką na jego grzbiecie… Skoro kot miewa nocne koszmary, muszą mu się też zdarzać przyjemne i ciekawe sny, podobnie jak ludziom. Może przenoszą go w miejsca znane mi ze snów, w których jednak nigdy go nie spotkałam. Często śnią mi się koty – dorosłe i malutkie – mam wobec nich obowiązki, o których te sny zawsze mi przypominają. Owe koty trzeba nakarmić albo zapewnić im schronienie. Jeżeli nasz świat snów nie pokrywa się z kocim, a tak mi się wydaje, to dokąd kot wędruje, kiedy śpi?”
Książka Doris Lessing „O kotach” ukazuje subtelność kociej natury. Autorka, wychowana na afrykańskiej farmie, w dzieciństwie była wielokrotnie świadkiem przemocy i mordów na kotach. Te doświadczenia wpłynęły na nią tak bardzo, że przez jakiś czas w ogóle unikała życia z kotami. Jednak miłość do tych stworzeń była silniejsza. Co więcej, to właśnie doświadczenia z Afryki sprawiły u niej poczucie moralnego obowiązku niesienia pomocy kotom.
Doris Lessing dzieliła niemal całe swoje dorosłe życie z kotami, od których roiło się w londyńskiej, zacisznej dzielnicy, po jej przeprowadzce do Anglii. Autorka przedstawia w książce koty jej życia, jak również wzajemne przenikanie się niezależnej natury kociej z ludzką, pokazując niezwykle znaczącą rolę kota w życiu człowieka. Przez dom pisarki przewijają się dziesiątki ciężarnych kotek, bezdomnych, chorych i skrzywdzonych kotów. Lessing, mając cały czas w pamięci wspomnienia z Afryki, staje się swoistą strażniczką kociąt przed ludźmi.
