W sobotę odbyła się druga edycja Żywej Biblioteki w Gnieźnie

To była druga edycja Żywej Biblioteki w Gnieźnie i pierwsza, której współorganizatorem była nasza Biblioteka. Spotkanie sam na sam z Żywą Książką – człowiekiem i jego, często niełatwą, historią to szansa na to, aby zobaczyć drugiego człowieka. To próba przyjrzenia się stereotypom, rozpoczęcia drogi do zmiany własnych, być może krzywdzących, poglądów.
W sobotę, w gościnnych progach Centrum Kultury eSTeDe, pojawili się najpierw ci, którzy zechcieli podzielić się swoimi historiami, czyli Żywe Książki, a wśród nich trzeźwy alkoholik, ksiądz katolicki, osoba z depresją, uchodźczyni czy osoba transpłciowa. Bardzo odważni ludzie, jak nazwała ich ambasadorka Żywej Biblioteki Monika Bartkowiak. Czytelnicy też nie zawiedli. Na niektóre książki trzeba było poczekać, bo chętnych na rozmowę było wielu.
Na nudę w trakcie czekania nie można było narzekać, gdyż Żywej Bibliotece towarzyszyła wystawa prac nadesłanych na przegląd o tematyce nawiązującej wprost do Dni Tolerancji, czyli „Widzę człowieka”. Przedstawione prace w bardzo różny sposób interpretowały hasło przeglądu pokazując wrażliwość fotografujących, ich spostrzegawczość i otwartość.
Czekając na wybraną Żywą Książkę można było również poczytać lub złożyć papierowe żurawie origami nawiązując do japońskiej legendy o tysiącu żurawi.
Na wykład „Zdrowie w głowie – o doświadczeniach osób w kryzysie psychicznym i (nie)wspierających formach pomocy w poszukiwaniu zdrowia” wygłoszony przez Ewę Bartosik, sala wypełniła się szybko. Oprócz wysłuchania ważnych, czasem przygnębiających informacji, uczestnicy żywo dyskutowali o stanie pomocy psychologicznej i psychiatrycznej w naszym kraju.
Współorganizatorzy wydarzenia: Centrum Aktywności Społecznej Largo w Gnieźnie, Publiczna Biblioteka Pedagogiczna w Poznaniu Filia w Gnieźnie, eSTeDe Centrum Kultury, Biblioteka Publiczna Miasta Gniezna.

Zagraj to jeszcze raz, Adam, czyli znowu “Ballady i Romanse” – wykład Pawła Bąkowskiego

Sezon festiwalowy powoli się kończy, w tym roku niepodzielnie królował polski romantyzm z “Balladami” na czele. Spróbujmy przyjrzeć się im raz jeszcze.
Na spotkaniu spojrzymy na to, jak zaczął się polski romantyzm. Zarówno ze strony literackiej: czy ballady mają swój kolor? czy pachną? Zastanowimy się nad ich tematyką i przekazem, co próbują mówić jako całość. Dlaczego wiesz napisał:
Cha cha, chi chi, hejza, hola!
Ale nie tylko. Być może warto przyjrzeć się temu, kto i jak wówczas czytał literaturę. A kto się jej przysłuchiwał. Czy ballady były z ludu i dla ludu? Być może nie będziemy zastanawiać się co łączy “Szklanki” Young Leosi z “Balladami i romansami” Mickiewicza i dlaczego są to hulanki, ale i tak będzie ciekawie.
Zagraj to jeszcze raz, Adam, czyli znowu “Ballady i Romanse” – wykład Pawła Bąkowskiego odbędzie się w środę, 30.11 o godzinie 17.00 w Czytelni Biblioteki Głównej.

Lektury (nad)obowiązkowe przerobione! Zakończyliśmy cykl wykładów Anny Kurzei-Pluty

Zakończyliśmy cykl autorskich wykładów Anny Kurzei-Pluty „Królewskie Gniezno Czyta…lektury nadobowiązkowe”. Ostatnim akordem było krótkie, ale mocne opowiadanie Ursuli K. Le Guin „Ci, którzy odchodzą z Omelas”. To kolejna antyutopijna wizja świata. Wizja, która odsłania prawdę o złu drzemiącym w człowieku. I o kosztach, jakie inni płacą za nasze „idealne” życie.

“Królewskie Gniezno Czyta…lektury nadobowiązkowe” to cykl wykładów, który miał ambicję odczarować „obowiązkowość” lektur szkolnych i pokazać je w innym świetle – jako pożywkę do indywidualnej refleksji uczniów nad światem, nad człowiekiem. Tak by samemu próbować odpowiadać na pytania, które stawia wielka literatura – pytania aktualne, mimo iż od publikacji omawianych dzieł minęły często dekady.

Przewodniczką po tej literaturze była gnieźnieńska polonistka Anna Kurzeja-Pluta. Przygotowała ona dla uczniów bibliotecznej klasy patronackiej cztery autorskie wykłady o lekturach nadobowiązkowych. Kolejne spotkania wokół lektur (nad)obowiązkowych w przyszłym roku szkolnym.

Projekt „Królewskie Gniezno Czyta 2022” został dofinansowany ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.